Алихонтўра Соғуний

ТАРИХИ МУҲАММАДИЙ — 210
(давоми)

ЎТТИЗ ТЎРТИНЧИ МЎЖИЗА

Имом Байҳақий «Далоилун-нубувва» деган китобида шундан келтирибдур:

«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бир кишини динга даъват қилдилар. Унинг бир қиз боласи ўлмиш эди.

У:

— Агар ўлган боламни тирилтирур эрсанг, мен сенга иймон келтирайин, — деди.

— Андоғ эрса, унинг қабрини кўрсатгил, — дедилар Расулуллоҳ.

Қизнинг отаси қабр устига бошлаб келди эрса, Расулуллоҳ:

— Эй Фалоний, — деб чақирдилар.

— Лаббайка, ё Расулаллоҳ, — деб жавоб келди қабрдан.

— Дунёга қайтиб чиқмоқни яхши кўрурмисан? — деб Расулуллоҳ ундан сўрадилар эрса.

Ул:

— Ё Расулаллоҳ, Худо ҳаққи, дунёга қайтмоқни хоҳламайдурман. Ота-онамдан Аллоҳни яхши кўрдим, дунёдан охират роҳатини ортиқ топдим, — деди».

(давоми бор)