Қуръони каримда 25 пайғамбарнинг исми зикр этилади. Ҳадисларда эса ер юзига жами 124 минг пайғамбар юборилгани ҳақда билдирилади. Улардан 313 таси расул (китоб ва шариат билан келган. – М.С.)дир. (Ahmed b. Hanbel, el-Müsned 5/265-266; İbn Hibbân, es-Sahîh, 2/77). Лекин ҳеч бир пайғамбар ҳаёти Муҳаммад алайхиссалом ҳаёти каби максимум тафсилот билан бизгача етиб келмаган. Етиб келганлари ҳам дин пешволари тарафидан бузилган, сиёсий ёки диний манфаатларга мос қилиб ўзгартирилган.

Шунинг учун ҳам бу пайғамбарларнинг ҳаёти ва фаолияти адабиётларда бир афсона, асотир, мифология каби ўқилади.

Оллоҳнинг сўнгги пайғамбарининг ҳаёт ҳикоясида бундай хусусият йўқ.

Пайғамбаримиз (сав)нинг ваҳий инаётган ондаги чеҳраси қайси тусга кирганидан тортиб, таҳорат олаётганида неча мисқол сув ишлатганигача, ҳатто аёллари билан яшаган маҳрам онлар ҳам аҳли байти ёки саҳобалар тарафидан тафсилотли бир шаклда тасвирланган. Бу тасвир на афсона, на-да асотир. Бу тасвир бизнинг бугун яшашимиз мумкин бўлган тирик турмуш манзарасини кўз олдимизда гавдалантиради.

Ҳа, Пайғамбаримизнинг ҳаёти тасвири – ТИРИК МАЪСУМИЯТ манзарасидир.

Шу қадарки, унинг энг маҳрам ҳаёти тасвирини ўқиётган инсоннинг ҳам ақлига бирорта адабсиз хаёл келмайди.

Сўнгги йилларда жуда кўп диний китоб ўқидим. Буларнинг ичида Қуръони карим оятларидан кейин Пайгамбаримиз (с.а.в.)нинг сўзи мени тарбиялади.

Ҳа, Пайғамбаримиз (саллОллоҳу алайҳи ва саллам)нинг Сўзига шубҳасиз ишонаман, аммо бизга «ҳадис» дея тақдим этилаётган китоблардаги сўзларнинг ҳаммаси ҳам саҳиҳ ҳадис эмаслиги аён. Бундай китоблар шу қадар кўпки, мантиқан олганда ҳам, 23 йил давом этган пайғамбарлик даврида у зот (с.а.в.) агар ҳар куни эрталабдан кечгача ҳадис айтганида ҳам бугун бизга «тақдим этилаётган» миқдорча бўлмас эди.

Алҳамдулиллоҳ, «ҳадис» номи остида чоп этилган “ривоят”лар ичида ҳақиқатда Пайғамбаримиз айтган икки калимани дарҳол танийман. Чунки бу икки калима миллионларча сўз ичида шундай кучли порлаб турадики, уни танимаслик учун одам кўр бўлиш керак. Масалан, уч сўздан иборат «Инсонлар ўлганда уйғонурлар» ва ёки икки сўздан иборат «Табассум садақадир» каби жавоҳирлар фақат Пайғамбар (с.а.в.) тилидан тўкилиши мумкин.

Хуллас, хотам-ул-анбиё – Оллоҳнинг сўнгги пайғамбари Муҳаммад (саллоллоҳу алайҳи ва саллам)нинг ҳаёти кимлигимга сўнг шаклни берди. Бугун турганим нуқта Оллоҳни ва Пайғамбарини таниган бир қул турган нуқтадир. Ҳаётга ҳам, ўлимга ҳам айни масофада туриб, ҳар иккисига ҳам улар лойиқ бўлган ҳурматни кўрсатган ҳолда, ҳар иккисининг ҳам бир Буюк Имтиҳон босқичилари эканини идрок этиш нуқтасидир.

Бу Имтиҳон неча минг йиллардир битиш арафасида турибди. Азалдан бери Оллоҳнинг малаги Исрофил баҳайбат сурни лабларига қўйиб, Яратгандан «Чал!» деган амрни кутмоқда.

Арафадамиз, алҳамдулиллоҳ. Арафа ҳам бир Байрамдир.

Муҳаммад Солиҳ

Манба: Eltuz.com