Ҳадафни кўролмай йўлим сўнгида
Адашиб кетардим мен ёппа-ёлғиз
Турмаганда эди кўзим ўнгида
Нур билан йўғрилган қутлуғ сиймонгиз.
Агар боқмасайди мусаллим нигоҳ,
Ҳайбат либосини кийган тавозе,
Кибр дунёсида камтарий мутлоқ
Санаб юрар эдим ўзимни ўзим.
Билмайман, не бўлар эди охирим
Пайдо бўлмасангиз бу ҳаётимда —
Шармисор бўларди менинг зоҳирим
Тақлид этмасайдим Сизга ботинда!
Манба: muhammadsalih.com




“ТАРАҚҚИЁТ”
ГЎЗАЛ БЕГИМ: РЎМОН ҚУТЛИ БЎЛСИН
“Мен сендан хат эмас, хавотир олдим…” – Муҳаммад Солиҳ шеърига басталанган қўшиқ
Каримберди Тўрамуроднинг “Триптих”и ҳақида
Вячеслав Ахунов: Ўзлик қандай ўзгартирилмоқда?