Комил Ўтар

ХАЁЛ ЕТМАС МАНЗИЛЛАР
(16)

Ишонч йўқолаётганда

Аввал қозонилган эътиқод,
Бирдан, шубҳа туғдирса ёмон.
Тирик жонга чекилган фарёд,
Ўликларга бермайди омон.

Сандиқда сақланган буюмлар,
Нодир бўлиб чиқмаса бир кун.
Одам шунда, нима деб ўйлар…
Ғамдан тунлар бўлади узун.

* * *

(давоми бор)