ЎЛГАНИМДА АРЗИМ ҚИСҚА БЎЛАЖАК
Роббим, омонатинг,мана, қабул эт –
Бир метр саксон тўрт сантим бир бадан.
Аъзолари эскиди,аммо бўлади,
Зотан, қололмасди улар абадан…
Баъзи унсурлари йўқолди йўлда,
Масалан,тиш деб берганинг инжулар..
Сочлар ҳам тўкилди,ҳар ҳолда,
Тўкилмади хурсандчиликдан улар.
Худди бордай менда бир ўчи,
Бўйин ҳам бошимни тутолмаяпти!…
Тўғриси, сабабмас бўйиннинг кучи,
Бу бош эгилмоқда оғир уятдан!
07.04.2020
Муҳаммад Солиҳ



МУҲАММАД СОЛИҲНИНГ 1989 йил 19 январда СССР ЁЗУВЧИЛАР УЮШМАСИ ПЛЕНУМИДАГИ НУТҚИ
“ТАРАҚҚИЁТ”
“Мен сендан хат эмас, хавотир олдим…” – Муҳаммад Солиҳ шеърига басталанган қўшиқ
Вячеслав Ахунов: Ўзлик қандай ўзгартирилмоқда?
“ВОДИЙДА ЎЛИШ ТАКИКЛАНАДИ”