Афандининг уйини ўғри урибди. Бундан хабар топган қариндош-уруғлар, қўни-қўшнилар Насриддин хўжанинг уйига йиғилишибди.

Улардан бири:

-Айб ўзингизда Афанди, уйни яхши қулфламаганмиз, дебди.

Иккинчиси:

-Бу замонда уйни қаровсиз қолдириб кетиб бўладими? Уйда биров бўлиши керак эди. Шу ҳақда ҳеч ўйлаб кўрмадингизми, дебди.

Учинчиси:

-Қўшниларга тайинлаб қўйишингиз керак эди. Шуни ҳам билмас экансизда, дебди.

Яна бири:

-Уйда ҳамма нарсани сақласа шундай бўлади. Афанди тадбир олмагансиз, дебди.

Уйига ўғри тушганидан хуноб бўлиб турган Афандига бу койишлар оғир ботибди ва шундай дебди:

-Ҳамма гуноҳ менда бўлса, ўғрида ҳеч гуноҳ йўқми?

Насриддин Хўжа латифаларидан