Ноҳақ одам ўз ҳақлигини исботлашга чирангани-чиранган. Бу Бобомурод Абдулла ҳақда.
Мен Нуруллоҳ Муҳаммад Рауфхонни танимайман, у одам ҳақида ҳеч нарса билмайман. Бироқ бу ёзувчи мусулмонларга хос бир лутф қилибди Бобомуродга, “лаънатлашайлик”, дебди.
Адибнинг бу сўзи кишини хаёлга ғарқ қилади. Ёши бир жойга бориб қолган ёзувчи бир мусулмон ўлароқ у дунёсини ўйламаслиги, дўзах азобидан қўрқмаслиги мумкин эмас. Ислом илмини ўқиганлар эмас, уққанлар бу дунёсининг алдам-қалдамлари, фасодларига тупириб қўйган бўлади.
Модомики ёзувчи “лаънатлашайлик” дедими, тамом. Гап битта. Чайналиб, қуруқ аравани олиб қочма Бобомурод Абдулла, ҳақлигингга ўзинг шунчалар ишонсанг, лаънатлашинглар, бунинг видеосини оммага тарқатинглар.
Қолгани Яратганнинг ҳукмига ҳавола. Бандасининг қаро қилгани, жазолагани қаергаям борарди, Яратганнинг қудрати қаршисида.
Оллоҳ истаса, у дунёнинг дўзахида куйдиришниям кутиб ўтирмайди, бир мўминга онгли равишда ёмонлик соғинган ифлоснинг бу дунёсининг ўзида етти пушти куйиб кетади.
Мен Оллоҳнинг ғазабидан қўрқаман ва Яратганнинг қудратига ишонаман. Лаънатлашганинг ўзингни оқлашга уринишингни энг тўғри йўли, вассалом. Лаънатлаш!
Мендаям лаънатлашадиган битта мегажин бор…
Бобомурод Абдулла, сенинг мен ҳақимдаги ҳуришларингга жавоб қилиб ўтирмайман. Мен “эркакнинг лўлиси” эмасман. Сен каби иштонини бошига чаппа кийиб жонсарак бўлиб, ҳуриб, вовуллайдиган кўппак эмасман, шукур.
Роббим мени сендан фарқли ўлароқ, мардроқ, сабрлироқ, тантироқ қилиб яратган.
Менга энам “Яхшилик қил, дарёга сол, билса балиқ билар, билмаса, Ҳолиқ билар” деган ўгит-ла улғайтирган.
Ҳа, мен хам инсоннинг қалбидагини, кўнглини кўрадиган ренгент аппарати эмасман. Хом сут эмган бир банда ўлароқ, бир нарсага – Худонинг ҲАҚ эканлигига ишонаман.
Тез кунда ҳақ ҳаққа чиқар, ноҳақнинг жони чиқар, бунга аминман.
Ўзингга ишонсанг, адиб билан лаънатлаш соддаларни чалғитмасдан.
Сен эркакнинг ишини қилмадинг, Бобомурод. Менга тўғридан-тўғри ҳужум қилишга юрагинг бетламай Нафосатнинг юбкаси остига беркиниб олиб, Оллошукурованинг ўтмишини титкилайдиган ғализ, ўртамиёна ғийбат мақолачаларни урчитиб, “землячка”нгни менга қарши тезлаб, бензин сепиб, ловуллатдинг.
Нафосатнинг ёшлиги, сиёсий билимсизлиги, қизиққонлиги, “санамай саккиз дейиш” феъли сенга қўл келди.
Мени бадном қилишда Нафосатнинг калтаўйлигидан, Ўзбекистон ДХХсининг услубидан устамонлик билан фойдаландинг.
Пичоқнинг сопини ўзидан чиқариш, ўзини ўзига едириш усули эди бу. Жирканч манфаат йўлида шўрлик хоразмлигингни, икки болали аёлниям аямадинг. Туҳматчи сифатида товон тўлаб қолади дебам қўрқмадинг. Бу табиий, пасткашлар ўз манфаати йўлида юзлаб “нафосат”ларни киприк қоқмай қурбон қилиб юборишга қодир.
Қизиғи, 2020 йилнинг декабрь ойида, аслида Шуҳрат Бобожонга қарши, Бобожоновларга қарши мени “ШоҳМот” донаси каби суриб, четдан ҳузур қилишдек мараз ниятни мақсад қилгандинг. Муродинг ҳосил бўлмай қолди, эсингдами?
Аммо бу йўлда Нафосатнинг ҳовлиқмалиги жонингга аро кирди.
Оллошукуровани Шуҳратга, умуман Бобожоновларга қарши қўйишга муваффақ бўлиб, хумордан чиқдинг.
Ҳатто Нафосатни Солиҳга қарши сакратиб, сармаст бўлдинг.
Бу орада сен ҳақингдаги ҳақиқатлардан воқиф бўлган Муҳаммад Бекжон ҳам бенасиба қолмади. Ижтимоий тармоқларда Нафосатнинг қўли билан Муҳаммад Бекжонга ҳам шапалоқ тортишга уриндинг, Нафосатга отаси қатори одам Муҳаммад Бекжонни масхаралатиб, ҳузурландинг.
Ўйлайсанки, фақат сен оқил, бошқаларнинг ақли оқсоқми? Нафосатнинг биргина мени қоралаш компаниясини олиб борганини тасодиф дейиш мумкин бўларди. Бироқ унинг бира йўла барча мухолифат атрофидагиларга, Солиҳ тарафдорларига – Шуҳратга, Бобожоновларга, Муҳаммад Бекжонга ва ҳатто Солиҳга тарбиясизларча сапчиб, беобру қилишга уринишларини бир тасодиф деб важ келтираман десанг, адашасан. Буларнинг барчаси сенинг маразлигинг маҳсули!
Сенга ўхшаганларнинг сортини биламан.
Иймонли одамлар ўзгага кўмак қўлини чўзиб, ёрдами текканидан роҳатланса, сенинг тоифангдагилар ёмонлик килиб, ёмонлигининг таъсир даражасидан лаззат оладилар. Буям бир касаллик, Оллоҳ шифо бермаса бекор.
Шуни билки, мен ҳали сенга оид ўзим билган ҳақиқатлардан мингдан бирини очиқламадим. Боиси, биринчидан, мен ҳали қарши ҳужумга ўтмадим. Чунки сенлар каби одамларнинг сирини сотишга, туҳмат қилишга урганмаганман. Бунга менинг тарбиям йўл қўймаяпти.
Аммо тарбиясиз, кўзи очлар, қорин қуллари, нафс оворалари тарбия деган сўзнинг маънисини қаерданам тушинарди!
Агарда мен ҳақиқатни айтишга оғиз жуфтлайдиган бўлсам, башарангдаги ниқобингни батамом йиртиб ташлайман.
Йигитлик ғуруринг бўлса, ўзингизни ўзингиз осиб қўясан бу йиртилишдан кейин.
“Танқидга чидолмайсанлар” деган писандани болангга қиласан, кўнгли кўмир муғомбир, аввал, сен ҳасад билан ҳавасни, танқид билан туҳмат орасидаги тафоввутини фарқлай олгин, кейин лўттибозлик қилиб, лақмаларни лақиллатасан.
Олдинам айтганман, одамнинг кимлиги унинг билим даражаси билан ўлчанмайди. Одамлар бор ўзидаги ақлу заковатни разил мақсад йўлида харжлайди. Одамлар бор, ўз қлу заковатни эзгу ишларга сарфлайди. Инсоннинг инсонлиги унинг билим даражаси билан эмас, ўзидаги бор ақлни қай мақсадда ишлатишига қараб белгиланади.
Кел энди,Бобомурод суд жараёнингни би-ииир қайта кўз ўнгингда жонлантириб кўр!
Суд залидаги панжара ортида сен билан бирга судланаётган хоразмлик бир тадбиркор йигит ҳам ўтирарди. Равшан Салаев эди фамилияси янглишмасам. Бир пайтлар сен билан “ичак-қорин” бўлган ўша тадбиркор суд залида судяга нима дегани эсингдами?: “Бу Бобомурод – ифлос, у ўз хотинини ўлдиртириш учун мендан киллер ёллаб беришни сўради!” деган эди.
Бутун зал, мен ҳам, “увввв” деб юборгандик ўшанда!
Бутун зал!
Р.Салаевга албатта ишонмагандик, аксинча, унинг гўрига ғиштлар қалагандик ҳаммамиз ўшанда!
Нега? Чунки Муҳаммад Солиҳ сени “миллий каҳрамон” қилиб танитганди бизга!
Сенинг ўз хотинини ўлдиришга қодир бир қотил сифатида кўриш ақлимизга сиғмасди.
Аммо, Равшан Салаев ўшанда ҳақиқатни айтганлигига энди иншониб ўтирибман.
Фақат мен эмас, Бобомурод Абдуллаевга ишонган бошқалар ҳам хайратда бугун!!!
Манашу мақоламни ёзиб, хомаки шаклини саҳифамга қўйганимда менга шундай деб хат ёзишди. “Бобомурод Абдулла фақат тадбиркор Равшан Салаевдан эмас, шахсан Муҳаммад Солиҳдан ҳам илтимос қилган ўз хотинини ўлдиртиришни. Ҳа, ўз хотини Катяни ўлдиришда киллер ёллашни илтимос қилган Муҳаммад Солиҳдан. Нега буни ёзмадингиз?”дея ёзишди менга.
Мен бу воқеа тафсилотларига тўхталишни истамаганлигим учун ҳам, мақоламда кичик ишорат бериб ўтгандим холос.
Ўз хотинининг жонига қасд қилишдек манфур режангга – разиллигинга оид навбатдаги хабарни 1 ойларча аввал фейсбукдан ўқигандим.
Айтилишича, 2011 йил Бобомурод Абдуллаев Туркияга боради. У ерда Муҳаммад Солиҳга хотини Катя(Қутлиғқиз)дан шикоят килади, юмшоқ қилиб айтганда, уни “вафосизлик”да айблайди. Ва.. тўсатдан ўша илтимосини айтади “Ака, шу ифлосни йўқ қилишга ёрдам беринг, ҳозир Қозоғистонда юрибди, 2-3 ой ўша ерда қолади, бир киллер топиб йўқ қилиб беринг”, деб ялинади.
Муҳаммад Солиҳ “сен жиннимисан, вафосизлик килган бўлса, ажраш, нима қиласан унақа гуноҳга кириб” дейди.
Бобомурод “бу хотин билан ажрашсам, 3 хоналик уйим унга қолади, болаларим ҳам унинг тарафида” дейди.
Муҳаммад Солиҳ унга қаттиқ гапириб, бу мавзуда унга иккинчи марта оғиз очмасликни айтади.
Биринчидан, Муҳаммад Солиҳнинг олийжаноблиги шундаки, сенининг ифлос сирингни бугунгача расман очгани йўқ. Аммо шу хабарни эшитганимда унга телефон қилиб “наҳотки шу тўғри бўлса?” деб сўраганимда, “афсуски, бу тўғри” деб тасдиқлади у.
Умид қиламанки, бу очиқламам учун Муҳаммад Солиҳ мендан хафа бўлмайди. Рози бўлинг, ака, ҳақиқатни пойлашганим учун.
Иккинчидан, Бобомурод, сенинг виждонсизлигинг, иймонсизлигинг шундаки, сен ҳатто ўз ёстиқдошингга, уч болангнинг онасига ҳам туҳмат қилгансан, Солиҳни бир четга қўя тур!
Катя(Қутлуғқиз)ни етарли даражада биламан деб ўйлайман, ахлоқсиз аёл эмас. Уйим-жойим дейдиган аёл. Очиғи, сенингдек бадхулқ, тарбиясиз чўчқачага чидаб яшагани учун Катянинг бошидан сув ўгириб ичсанг, арзийди.Сен иймонсиз тутдек тўкилиб ётган 3 хонали уй учун хатто ўз умр йўлдошингни ҳам ўлдиришга шай бўлгансан. Мана, муаммо қаерда.
Бобомуродбой, хўп, хотининг сендан ўзгага кўнгил қўйди ҳам дейлик. Аёли хиёнат қилган эркак киллер излаб эси кетмайди, хиёнат устида ушладими, ҳамияти, ғурури бор эркак унингдек аёлини ўша дамнинг ўзидаёқ паттасини қўлига беради. Уч хонали тўкилиб ётган уйдан ажралиб қолишдан чўчиб, хиёнаткор аёлини йиллаб қўйнидан қўймасдан юрмайди, юзсиз.
Ҳа, дарвоқе, ўз хотинига туҳмат қилган, ўз аёлига киллер қидирган ЭРКАКда ҲАМИЯТ нима қилади? Ва яна бошка эркаклардан илтимос қилишга уялмайдими?
Мен сенинг сирингни очиқламадим, ҳамма аллақачон эшитиб бўлган ҳақиқатларни шунчаки шарҳлаяпман холос.
Бугун эса…
Бугун эса мен Ўзбекистон ДХХси олдида уятлиман, шармандаман.
Улар оғзи қолиб кети билан кулиб ўтирганликларини тасаввур қилаяпман чунки. “Шу арзимаган одам қиёфасидаги чўчқачани ҳимоя киламан деб бошингни кундамизга қўйиб берган сен эмасмидинг, бемаза хотин!. Бу кунингдан баттар бўл, сенга буям кам” деяётганларига шубҳам йўқ.
Минг бир афсусдаман. Ичингдаги кин, кир, ҳасад ва нафрат сени адо қилди, еб битирди, бадном қилиб бўлди.
Ўзинг ботган балчиққа ўзгаларниям тортишга уринишингни кузатиш яна-да аянчли.
Мен ҳақиқатга оғиз жуфтламай тек турган бўлсам, бу – сен учун эмас, ўзимни ўйлаганимдан, ўзимга раҳмим келганидан. Ўзимни аяганим учун ҳам жимман. Шарманда бўлишдан ҳуркканим учун ҳам соқовман.
Сенининг ҳимоянг учун болаларимнинг ҳаётини муқаррар хатарга қўйганимдан минг пушаймонман.
Арзимас бир қорин қулини деб нафақат ўзимнинг, бутун оиламнинг ҳузури, ҳаловатидан кечганим, кеча олганим алам қилаяпти.
Сен каби арзимас одамбашараларни касрига қолиб, ҳимоясига отланиб, алал оқибат ватангадога айланиб қолганимга хўрлигим келаяпти!
Арзийдиган одамнинг ҳимояси учун ҳаётимни хатарга қўйганимдаям майли эди, рози эдим, яхши инсонларга жоним сатқа дея ўзимни ўзим овутган бўлардим! Аммо энди ичимда бир ингроқ бор. Сенлар тушунмайсанлар буни. Буни ҳис қилиш учун одам ОДАМ бўлиши, кўксида бир бурда лахим эт эмас, юрак уриб туриши керак!
Ўз умримни сен каби тубанни деб елга бесамар совурганлигим ҳақидаги ҳақиқат билан рўпару бўлишдан ҳайиқаман.
Бу ҳақиқат юки митти юрагимга оғирлик қилади, бу оғриқни кўксим кўтара олмайли деб қўрқаяпман.
Ҳақиқат-ла юзлашишга юзим чидай олмагани учунгина жимман.
Сабримни кўп синама, бу қадар тубанлик сенинг даражанг бўлиши мумкин, меники эмас!
Ҳа-ааа, Бобомурод Абдулла кўзларга ярқираб кўринганди, олтин эмас экан, қуёшда кристаллашган одам тезаги экан.
Агар сен бу гапларни ёлғон деб айтсанг, мен ҳам сенга адиб каби ланъатлашишни таклиф қиламан: “Агар Малоҳатнинг айтган гаплари ёлғон бўлса, агар Муҳаммад Солиҳнинг эътирофи ёлғон бўлса – ҳар иккаласини, агар уларнинг гаплар рост бўлса, мени – Бобомурод Абдуллани Аллоҳ ланъат қилсин!” деб дуо қилаоласанми?!
Буни айтиш учун эркак бўлишинг керак. Бўла оласанми? Бунга “духинг” етадими, эй, эркак кўринишидаги мавжудот!
Кейинги изоҳ: Сўнгги мағзавасида Бобомурод компютернинг Нуруллоҳ Рауфхонники эканлгини тан олибди ниҳоят.
Буни тан олганининг ўзиёқ ДХХ тарафидан афсонавий компютердан чиққан “бутун сирлар” ҳам Бобомуродининг уйдирмаси эканлигини фош қилди.
Чунки ДХХ ҳеч қандай компютерни мусодара қилмаган, Нуруллоҳ Рауфхон ДХХга ҳеч қандай компютер бермаган.
Аммо бу тўнғизча қайсарлкини қаранг, отдан тушса ҳам эгардан тушмай, энди айбни Нуруллоҳ Рауфхондан олиб, Муҳаммад Солиҳга юкламоқда. Нима эмиш унга бу компютерни “Нуруллоҳники” деб Муҳаммад Солиҳ айтганмиш, шунга таяниб, уни айблаганмиш Бобомурод.
Нақадар безбет одам бу!
Хўп, Муҳаммад Солиҳ айтган бўлса, у компютер ДХХ тарафидан олингани йўқ-ку?
Ва олинмаган копмпютердан кандай “сирлар” чикариб олдинг сен кейин Нуруллоҳ Рауфхонни айблаш учун?
Компютер умуман бўлмаган нарса экан, айбсиз инсонларни йўқ нарсада нечук айблагансан, эй номард!
Хўп, бу бўлмаган компютерни Муҳаммад Солиҳ айтган бўлса, унда сен айблаган сирлар пайдо бўлиб коладими?
Скриншот эмиш!!!
Мараз касларга скриншотлардан мингтасини фотошоп қилиш шунчалар қийинми?!
ДХХ аканг 8 ой давомида бу соҳада сенга дарс берганмиди?! Компютер иддаосида шарманда бўлиб, энди скриншотга ўтдингми, уятсиз?
Кўпам чиранаверма, Бобомурод.
Оқ товуқ сомон сочар, ўз кетини ўзи очар қабилида иш қилдирди сенга шайтон.
Биласанми, нима? Не чоғлиқ шайтонламагин, бугунги кунда сенининг ҳаёт растасидаги асл баҳойингни биламиз, Бобомурод. Нархинг уч хонали уй, жиҳозлари билан! Сенинг ўзинг танлаган, ўз ўзингга, қадрингга қўйган баҳойинг бу!
Ҳаҳ, кўрмаганнинг кўргани қурсин-а…
Гап сенининг осон ва арзон сотилганингда ҳам эмас, биласанми, мен нимадан ҳайратдаман. “Уй олдим, лекин мен сотқин эмасман! Ҳукуматни кунини кўрсатаман!” дея кекирдагингни йиртганингга энсам қотади.
Биласанми, сенинг бу ҳаракатингни бизнинг Қиёт қишлоғида нима деб аташади?: Бизнинг овулда “Ҳам ғарлик, ҳам пешгирлик” дейишади бунинг отини!
Малоҳат Эшонқулова



Мустақиллик декларацияси қабул қилинган кун
Каримберди Тўрамурод: Биз байрам қиладиган кунларга оз қолди
Шуҳрат Бобожон: “Бир рассом яшаган эди…”
МУҲАММАД СОЛИҲНИНГ 1989 йил 19 январда СССР ЁЗУВЧИЛАР УЮШМАСИ ПЛЕНУМИДАГИ НУТҚИ
Қирғиз президенти Ўзбек ёзувчиси китобини чиқарди – бунинг ортида қандай сабаблар турибди?