Aidin Salih

Bir âlimin ölümü, bir âlemin ölümü gibi. Yeri doldurulamaz bir boşluk

Benim için bir mürşitti.

İnanın amcam vefat ettiğinde ağlayamadım. Babam vefat ettiğinde çok fazla ağlayamadım. Ama Aidin Hanımı ne zaman hatırlasam göz yaşlarıma engel olamıyorum. Gönül hüzünlenir göz yaşarırmış.

O gece uyuduğumda Aidin Hanim’la birlikteydik. Misal alemi sandım ama baktım yatağımın başucunda beni namaza uyandırdı. O an anladım ki bedenen kendisi vefat etse de ruhu hep yanımda. Çok farklı bir şeydi yaşadığım.

Kendisiyle ilk karşılaştığımda 2 gün hiç konuşmamışım; farkında değilim. Eşim beni uyardı.

O yaşayışıyla en güzel örnekti. Gaziantep’e geldiğinde ben evimi açmıştım. Muayene ve sohbet yapmıştı. Çok yorulmuş, dinlenmek için odaya geçtiğinde beni yanına çağırdı, Elimi tutup gülümsedi. Ben de dedim ki: “Hocam bugüne kadar çok âlim, cemaat lideri, hacı anne, hizmet ablası vs. gördüm. İmam-hatipte Arapça öğretmeniyim аma sizin gibi biriyle ilk defa karşılaşıyorum”. O da gülümsedi ve elimi tuttu.Ve bana dedi ki: “Benim zamanım az kaldı. Benden sonra bu ilmi siz devam ettireceksiniz”.

Benim için bir vasiyet ve ulvi bir vazife değerinde. Ondan sonra her boş dersimde öğrencilerime, sohbetinden derlediğim notları ders yaptım. Çoğaltım; herkese verdim. Elimden geldiğince, dilim döndüğünce… Herkes benle alay etti. Hiç önemsemedim. Çünkü o ışığı almıştım.

Hamd-u senalar olsun Rabbime

Bir gün derste Arapça bir metin işlerken, Efendimizin (s.a.v.) bir vak’asını okuyordum. Amcası Ebu Talib’e müşrikler diyor ki, “Git, yeğenine söyle, ne istiyorsa verelim. Bu davadan vazgeçsin”. “Vallahi…” buyuruyor “…bir elime güneşi, bir elime ayı verseler ben bu davadan vazgeçmem”. O an durdum ve “Çocuklar, size anlattığım tıp ve Sünnet-i Nebevi’yle ilgili hakikatler var ya,
işte vallahi benim de bir elime güneşi, bir elime ayı verseler ben de bu davadan vazgeçmeyeceğim” dedim.

34 yaşındayım. Aidin Hocam “40 yaşına gelene kadar hacamat yapma. Bunu yapabilecek gücün var ama yaşın genç. Zarar görmeni istemem” buyurdu. İnşallah Rabbim bana müsaade ettiği müddetçe bu hakikatleri yaşamak ve anlatmaya gayret edeceğim.

Hacer Güneş
22.12.2014
Gaziantep