8 yıl evvel büyük Moğol İmparatorlüğünün kurucusu Babür’ün doğduğu Andican şehrinde bir katliam gerçekleşti ve bu katliam ancak Bosna müslümanlarına yapılan soykırımla bir tutulabilir cinstendir.
Bu soykırımı gerçekleştiren Miloşeviç Lahey’de yargılandı, ancak Özbekistan diktatörü İslam Karimov hala, aynı Avrupa liderleri önünde “islam terörizmi” hakkında ahkam kesmeye devam ediyor.
Karimov, Andicanin Babur meydanında, mitinge gelen sivil halkı kurşuna dizdikten hemen sonra , Sarı Ejderin desteğini alabilmek için Çine koştu.
Tabiki, Pekinin desteği hazırdı.
O kanlı günde Özbek Gizli Servisi (MXX) ajanları tarafından kameralarla fişlenen yüzlerce insan tutuklandı. Tutuklananlar sadece mitinge katılanlar değildi. Katl edilen halkın trajedisne bizzat shahid olan insan hakları savunucuları, katlıam hakkında yazan gazeteciler ve hatta yazmayan, sadece rejimin bu cinayetini desteklemyen sıradan aydınlar bile tutuklanma tehlikesi ile karşı karşıya kaldi ve bir çoğu tutuklandi.
Ancak tüm bu tazyiklere rağmen, yerel medya üzerinde kurulan korkunç baskılara ve ülkenin tüm haberleşme ağlarıni felce uğratarak, topyakün izole edilmeye çalışılmasına rağmen, Karimov rejiminin bu korkunç katliamı ile ilgili bazı fragmanlar dışarı sızdı.
Savunma Bakanlığında güvenilir kaynaktan edinilen bilgiye göre: 13 mayıs günü Andican’da binden fazla kişi öldürülmüştür. Cesetler toplu olarak gömülmüştür. Her mezara 15-20 kadar ceset gömülmüştür. Uluslar arası bir araştırma yapılırsa bu toplu mezarlar bulunabilir. Kaynağımızın verdiği bilgiye göre, gömülenlerin dışında bir çok ceset de Karasu nehrine atılmış, bir kısmı da uçaklara yüklenerek Taşkent’e taşınmıştır.
13 ünü 14 üne bağlayan gece Andican havalimanından 18 adet, cesetlerle yüklü özel uçak kalkmıştır. Her uçaktan ortalama 35-40 ceset bulunuyordu.
Mitinge katılan sivil halkı ateşe tutmak için 12.5 bin İç İşler Bakanligi, MXX ve Ordu mensubu katılmıştır.
Silahlı Kuvvetlerden Pavel Ergaşev komutasındaki 17 va ( 17nci batalyonlari katılmıştır (1550 asker).
Grigoriy Pak komutasında bir bölük katılmıştır.
Fakat İçişleri Bakanlığına bağlı Valeriy Tadjibayev komutasında Özel tim “BARS” ve Generali Vladimir Adolfoviç Mamo komutasında Spetsnaz 7 bu katliamda en etkin rol oynamıştır.
Katlıamdan bir-kaç saat öne, yani 13 Mayıs günü sabah Cumhurbaşkanı Kerimov Andican’a geldi. Andican şehrinin VIP salonunda Kerimovu bizzat, İçişleri Bakanı Zakir Almatov, İç İşleri Güvenlik başkanı Rustam İnayatov ve Savunma Bakanı Kadır Gulyamov karşıladı.
Ancak Karimov komutan Anvar Safinin dışında herkesi odadan dışarı kovdu.
Karimov Safinnın kendisine şehirdeki operasyon ile ilgili bilgi vermesini talep etti. Raporu dinleyen Karimov hazırda bekleyen tüm silahlı kuvvetlerin idaresini ve komutasını General Mamo’ya verilmesini emretti.
Bu general Rusya vatandaşi, Yahudi asıllı acimasiz bir şahistı.
Karimov’dan “meydandeki herkesi vur” emrini alan General Mamo da büyük bir ilham la emri yerine getirmeye girişti.
General Mamo meydanda toplanmış olan halkın etrafına üç kordon kurdu. Birincisi İç İşler Bakanligina bağli askerler, ikincisi Savunma Bakanlığı güçleri ve üçüncüsü Özel timden oluşuyordu.
Kordonlar dizildiğinde mitinge katılan halk kaçışmaya başladı, ilk kordonu sorunsuzca aştılar çünkü henüz “ateş” emri verilmemişti. Ancak ikinci kordona yaklaştıklarında, General Mamo “ateş” emri anlamını taşıyan kırmızı fişeği ateşledi.
Olaya şahit olan kişinın anlattığına göre, işte o andan itibaren insanlar patır patır yere yığılmaya başlamışlardı.
Önce bırakılıp, sonra öldürülen tutukluların cesetleri, “gömülmek üzere” başka bölgelere aktarılmıştı.
Miting alanında sivillerle beraber olduklari vaziyette vurulan asker ve polislerin cesetleri ise ait oldukları askeri binalara taşınarak “görevde iken öldükleri” hakkında sahte rapor tutulması emredilmişti.
Esas öldürülen yüzlerce sivil aynı gece gizlice Andican çevresinde toplu mezara gömülmüştü. Bu, öldürülen listesinin olabildiğince kısa görünmesi için yapılmıştı.
General Mamo ise bu “kahramanlık” karşılığında Özbekistan’ın Üstün Hizmet madalyası ile onurlandırılmıştı. Ancak bir süre sonra General Savunma bakanlığında başka bir göreve tayin edildi ve rütbesi düşürüldü. Daha sonra Moskovaya kaçtı ya-da kaçirildi.
Alınan bilgiye göre, halka ateş etmeyi red eden, 37-tuğay komutani nci motorize мотострелковой бригады и войсковой части 4486 nchi birliğin askeri-leri askeri mahkeme tarafından, “emre itaatsizlik” suçundan yargılanib, cezalanmiştir.
Aynı şekilde Savunma bakanlığında da birçok mevki değişikliği yapılmıştır. Bir çok komutan, teğmen ve asker ülkenin askeri yargısının kara listesine düşmüştür.
Diktatör Kerimov Ordu’da çıkabilecek muhalefetten çok korkuyordu. Bugün bu muhalefet oluşmuş durumda.
Andican katlıamı sadece Kerimov rejimini gerçek yüzünü değil, Özbekistana komşu devletlerinin de tutumunu da gözler önüne serdi. Çin ve Rusya hiç zaman kaybetmeden kendi “geçerli sebeplerini” korumak adına karimov rejimine arka çıktı.
Dunyanin diğer kısmı Andican katliamına karşi lakeyit bir duruş sergiledi. Bu lakeytlik gölgesinde özbek diktatörü

Kerimov, uydurdğu “İslam Terorizminin” karşısında duran bir kalkan olarak adlandırılıyor adeta.
“Teröre karşı işbirliği kampanyasi” adı altinda yapılmakta olan dış destek Özbekistan’a bugüne kadar verilen en büyük maddi yardımdır.
Yani Terör spekülasyonu, Karimov için adeta, pamuk ve altın gibi “Ulusal Zenginlik” halini almış durumda.
Hatta onlardan-da değerli, çünkü altın ve pamuk satarak sadece para kazanılabilir, ama terör üreterek sadece para değil, diktatörler için hayati önem taşıyan siyasi meşrüiyet elde edılır.
Karimovun “Antiterrör Alians” üyesi olması ona bir çok demokratik devletlerın kapılarını açtı. Bu kapılar bugünde kapanmamiştir.
Sonunda şunu söylemek isterim : Kerimmovun Andijan Katliamının gerçekleşmesinde en büyük rolü “cezasızlık” hissi oynamıştır.
Karimov gerçekleştirdiği katliamdan ötürü hiçbir şekilde cezalandırılmayacağı konusunda kendinden emindi. Şimdi ise tiranın bu özgüvenini sarsma zamanı gelmiştir.

Muhammed SALİH