Aidin Salih Hanımı vefat etmeden kısa bir süre önce evinde görmüştüm. Ölmeden önce ölmeyi öyle güzel anlattı ki yaşantısıyla bizlere… Halindeki vakur beni çok etkilemişti. Yanından ayrıldıktan sonra naçizane bir kaç mısra yazdım ki ; O’na bu mısraları sunmak nasip olmadı. Şimdi O’nu ebedi yolculuğuna uğurlayan yüreklere sunmayı ve hatalarıyla kabulünü arz ederim.. Dilerim Hocamıza gönül vermiş her bir yürek bir mısra bulur kendi yüreğini ifade eden…

BİLDİN Mİ O GÜZEL’İ ?
Sen hiç gördün mü,
Kelimeleri gözlerinde toplayan
O Güzel’i?
O Güzel ki; suskun dudaklarında nice inciler saklar.
Yüreğinin elleri uzanınca göğsüne,
Kimileri taş sanar ; oysa hep güller saçar.
Mevla’dan varsa nasip, güllere şebnem ola.
Taştan ürker isen; nasibi kimde bula?
Bulunur mu, kalabalık cümlelerde her mana?
O Güzel’in heybetine değmediyse bakışın,
Bir örümcek sabrıyla dokunmazsa nakışın,
Anladığını sandığın; koca, yalan bir dünya…
Dünya bu; kimini ben gibi, boşuna konuşturur.
Kimini de susarak; hakikate koşturur.
Kimi nasipsiz kalır; taş üstüne taş koymaz.
Kimi taşa dokunur; musibetten ders almaz.
Ya O Güzel’in nefesiyle buğulandıysa
Canlar, O buğuya; şükrünü yazmaya, eller doymaz.
Karanlığından utanır, bir bakışıyla ruhlar.
AYDINsız dünlerine; hayfını etse doymaz.
Gördün mü ;
O Güzel’i?
Sessizce;
VAV gibi bükülmüş, yatağında.
Oysa ki ;
KEF misali , sükunet kucağında.
Sen önünde eğilir; hayranca DAL olursun.
O ise; gayba hazır, ELİF gibi ayakta.
Yüzünde secde nuru, kulluğa davet eder.
Sen manasız hüzünde; O ise, etmez keder.
Sen, fısıltısıyla helalliğe ererken ;
Sanma; gürültüyle aldığın haklara, ömür yeter.
Gördün mü ;
O Güzel’i?
Sevdin mi, derinince?
Herkes alay ederken ; dinledin mi, gönlünce?
GERÇEK(ğ)i anlatmaya, ömrünü verdi Güzel.
GERÇEK(ğ)i yaşamayı bildin mi, usulünce?
Dedim ya; geldi Güzel.
Gurbetten koptu , geldi.
Bağrında hakikat çiçekleri,
Mis kokusuyla geldi.
Sundu; neyi var ise,
Yılmadı , üşenmedi.
“SALİH bir kul ol!” dedi .
Başka şey istemedi…
Bildin mi ;
O Güzel’i?
AYDINlığa erdin mi?
Vefandan bir taç edip;
Ellerine verdin mi?

Hatice UÇAR
2014